Η δημιουργικότερη περίοδος του Miles Davis – από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 50 ως το πρώτο μισό της δεκαετίας του 70 – περιλαμβάνει τα περίφημα κουιντέτα του: το πρώτο από το 1955 μέχρι το 1958, και το δεύτερο από το 1964 μέχρι το 1968. Και τα δύο είχαν καθοριστική σημασία για τη μουσική καινοτομία που ονομάστηκε modal jazz: το επόμενο βήμα μετά τις σεισμικές αλλαγές που είχε φέρει το be-bop τη δεκαετία του 40 και συνέχισε το hard bop τη δεκαετία του 50, οδηγώντας στην επανάσταση της free jazz τη δεκαετία του 60.
Πρόκειται για μια μοναδική, κατακλυσμιαία και ριζοσπαστική περίοδο στην ιστορία της μουσικής, η οποία σφραγίστηκε από τη σημασία του συλλογικού και συνεργατικού χαρακτήρα της jazz. Ενδεικτικά, ο Miles Davis ήταν παρών από την πρώτη στιγμή, συμμετέχοντας στο be-bop ως τρομπετίστας σε σχήματα του πρωτοπόρου Charlie Parker το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 40, και, αντίστοιχα, στα σχήματα που θα δημιουργήσει ο ίδιος ο Miles αργότερα ως bandleader συμμετείχαν μουσικοί που θα έπαιζαν καταλυτικό ρόλο στη δημιουργία της free jazz.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα εδώ είναι ο John Coltrane, ο οποίος έπαιζε τενόρο σαξόφωνο στο πρώτο κουιντέτο, μαζί με τον Red Garland στο πιάνο και την rhythm section του Paul Chambers στο μπάσο και του Philly Joe Jones στα ντραμς. Στο τέλος εκείνης της περιόδου, τo 1958, το κουιντέτο θα εξελιχθεί σε σεξτέτο με την προσθήκη του Julian “Cannonball” Adderley στο άλτο σαξόφωνο – αυτή είναι η σύνθεση που θα ακούσουμε στο εμβληματικό κομμάτι Milestones από το ομώνυμο album της ίδιας χρονιάς.
Milestones: o αντισυμβατικός Miles Davis, από το πρώτο και το δεύτερο κουιντέτο μέχρι τη fusion περίοδο – μαζί, αστυνομική βία και ατιμωρησία πέρα από την ‘επικαιρότητα’ (φωτογραφία: David Gahr)
